Żywienie kotów małych i dużych

Żywienie młodych kotów, po 8 tygodniu życia powinno składać się z produktów pełnowartościowych, bogatych w aminokwasy i związki mineralne. Zasadniczo jednak nie różni się od żywienia kotów dorosłych. Dobór pokarmów w tym okresie życia ma kluczowe znaczenie, gdyż kot zyskuje pewne nawyki i późniejsze preferencje żywieniowe będą bardzo podobne do tych nabytych z młodości. Każda nagła zmiana żywienia młodego kota może wywołać u niego zaburzenia trawienne oraz biegunkę.

Od dziewiątego tygodnia życia wystarczy podawanie pięciu posiłków dziennie. Następnie od dziewiątego miesiąca życia liczbę posiłków ograniczamy stopniowo do dwóch. Po tym czasie żywimy młodego kota jak dorosłe zwierzę.

U starych kotów nabiera znaczenia zbilansowana dawka pokarmowa. Jeśli zwierzę przyzwyczailiśmy już w młodości do zróżnicowanego pożywienia, to również i w późniejszym wieku nie będzie miało ono trudności trawieniem różnych pokarmów.

Gorsza sytuacja jest wtedy, gdy kot całe życie był żywiony jednostronnie. Wtedy, oprócz zwykłych posiłków musi on otrzymywać dodatkowe witaminy i związki mineralne zawarte w przeznaczonych dla kotów preparatach. Wielowitaminowe preparaty dla ludzi nie spełniają tu swojej roli, gdyż nie są dostosowane dla zwierząt, stąd mogą tylko zaszkodzić.

Koty, w przeciwieństwie do ludzi, nie potrafią syntezować witaminy A z pokarmów roślinnych. Jej głównym źródłem są zatem produkty zwierzęce. Najlepsza jest wątroba wołowa, którą można podawać na surowo. Jej naturalnym źródłem są chętnie łapane przez koty - myszy.

Podawanie surowej wątroby wieprzowej może skończyć się dla kota śmiertelnie, w wyniku zarażanie się wirusem Aujeszkyego. Natomiast surowe wątróbki drobiowe mogą zawierać groźny wirus salmonelli.

Trzeba pamiętać, że nadmierna ilość witaminy A wywołuje u kota zatrucie. Dlatego też nie powinno się przekraczać podawania ilości ponad 100-150g wątroby tygodniowo.